خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدح تا گرفتم بهاری به سر رفتبهاری مگو، روزگاری به سر رفت
۲
دراز است چون زلف، مدّ حیاتیکه در سایه گلعذاری به سر رفت
۳
سر آمد مرا شمع سان زندگانیبه پا شعله آمد، شراری به سر رفت
۴
کسی رفته معراج افتادگی راکه چون سایه در رهگذاری به سر رفت
صفحهٔ ۱ از ۲