خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح استپیمانه بیارید که هنگام صبوح است
۲
پیمانه مگو، چشمه ی جان پرور خضر استدر بحر پُر آشوب جهان کشتی نوح است
۳
ما مفتی عشقیم بکش باده، حلال استما ناصح اوییم، اگر توبه نصوح است
۴
افسرده دلان های، دماغی برسانیدتا بلبله هم نغمه مرغان صبوح است
صفحهٔ ۱ از ۲