خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیرانی من محرم آن روی چو ماه استاین دیده چراغی ست که بی دود سیاه است
۲
رونق ده حسن است فراوانی عاشقآرایش رخساره ی شه، گرد سپاه است
۳
دل خانه تهی کرده ز خود، تا تو درآییچون حلقه ی در، دیده ی ما چشم به راه است
۴
شاید که اثر شانه زند، زلف اجابتتا پارهٔ دل در شکن طرهٔ آه است
صفحهٔ ۱ از ۳