خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرسوده ز نعمت شده دندان به دهانتلیک ازگله یک روز نیاسود، زبانت
۲
فرصت، که به دست تو متاع سره ای بودتیریست که جستهست ز آغوش کمانت
۳
در باغ هوس، نخل تمنّا چه نشانی؟برخاست ز جا از همه سو، باد خزانت
۴
از ریگ روان بیش بود چاه در این راهسرکش مشو ای نفس، که دادند عنانت
صفحهٔ ۱ از ۴