خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل بی تو مرا به دیده خار استهر سبزه چو تیغ آب دار است
۲
از نقش قدم بسی فزونتردر راه تو چشم انتظار است
۳
چون لاله ز داغ دوری توخون دل و دیده درکنار است
۴
درمان هزار دردمند استدردت که به جان بی قرار است
صفحهٔ ۱ از ۲