خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای وای بر اسیری، کز یاد رفته باشددر دام مانده باشد، صیاد رفته باشد
۲
از آه دردناکی سازم خبر دلت راروزی که کوه صبرم، بر باد رفته باشد
۳
رحم است بر اسیری، کز گرد دام زلفتبا صد امیدواری، ناشاد رفته باشد
۴
شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتیگو مشت خاک ما هم، بر باد رفته باشد
صفحهٔ ۱ از ۲