خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ تو رونق صبح بهار می شکندکرشمه تو، دل روزگار می شکند
۲
غرور گریهٔ دریا مدار مستی ماپیاله بر سر ابر بهار می شکند
۳
هلاک غمزه آن ترک می پرست شومکه دشنه در جگر روزگار می شکند
۴
به بزم وصل تو، پیمانه را به سنگ زنمکه رنگ آل تو، پشت خمار می شکند
صفحهٔ ۱ از ۲