خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم از چشم خوشت غافل نگاهی سر زنددر دل بی طاقت من اشک و آهی سر زند
۲
من به یک نظاره حیرانم چه گل چینم ز تو؟حسن شوخت هر نفس، از جلوه گاهی سر زند
۳
عمر صرف دوستی کردم، بری حاصل ندادزین چمن می خواستم مردم گیاهی سر زند
۴
گر شود آن برق جولان، گرم خودداری چنینشعله ای ترسم ز هر مشت گیاهی سر زند
صفحهٔ ۱ از ۲