خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تهمت برق تجلی ست که بر طور زدندآتش از جلوه مرا بر دل پرشور زدند
۲
عشقی از نو به کف خاک من افکنده بساطباز خرگاه سلیمان، به دل مور زدند
۳
می شود از نفسم، زخم جگرها تازهاز نمکدان قیامت، به دلم شور زدند
۴
بخت آن بی خبران شاد که در دار فناباده بیخودی از ساغر منصور زدند
صفحهٔ ۱ از ۲