خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب که دل در آتش آن گلعذار بودهر موی بر تنم رگ ابر بهار بود
۲
غافل نمود چهره و دیدار، رو ندادچشمی که داشتم به ره انتظار بود
۳
محرومی وصال همین در فراق نیستتا یار بود دیده به حیرت دچار بود
۴
امروز طبع در پی فکر بلند نیستشهباز ما همیشه همایون شکار بود
صفحهٔ ۱ از ۲