خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلِ شاد، رند می آشام داردجم دور خوبش است تا جام دارد
۲
چو گوهر، دل عارف از لنگر خویشدرین بحر پر شورش، آرام دارد
۳
خلانند در دیده صد نیش خارشز یک چشم خوابی، که بادام دارد
۴
در آیینهٔ طلعت یار پیداستبه ما، هر چه در پرده ایام دارد
صفحهٔ ۱ از ۲