خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بی جهت شکایتی از روزگار کردهر کار کرد، یار فراموشکار کرد
۲
از وعدهٔ وصال، غم از دل نمی رودنتوان به بوی باده علاج خمار کرد
۳
گل گل شکفت داغ تو از دامن دلماین دشت برق تاخته آخر بهار کرد
۴
می کرد کاش چارهٔ بی تابی مرامشّاطه ای که زلف تو را تابدار کرد
صفحهٔ ۱ از ۳