خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من شعله ام، به پیرهنم هر که خار کرددر جیب من شکفته تر از گل، بهار کرد
۲
هر خون که کرد چرخ چو مینا به کام منبیرون ز دل به گریهٔ بی اختیار کرد
۳
غافل زدیم آهی و از ما دلت گرفتز آیینه بی خبر نفس ما غبار کرد
۴
در خون کشیم دامن رنگ شکسته راراز درون پردهٔ دل آشکار کرد
صفحهٔ ۱ از ۲