خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کشتهٔ زخمی که اجل را خجل آردجان بندهٔ آن تیغ که چاکی به دل آرد
۲
زلف تو شبیخون به بتان چگل آردسیلی که رسد از سر کوی تو، دل آرد
۳
بستیم ز خجلت ره قاصد که مباداپیغام وفایی ز تو پیمان گسل آرد
۴
در محفلت از آتش دل غیرت شمعماز بس که مرا ناله به لب متّصل آرد
صفحهٔ ۱ از ۲