خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب ره مستی زد هشیار نباید شدافسانه چو خوش باشد بیدار نباید شد
۲
چون کوه تراشیدم بر فرق زنم تیشهدرکارگه صورت بیکار نباید شد
۳
اندام درشتان را درکار بود سوهانانگاره چو بد بینی هموار نباید شد
۴
گر حق نتوانی شد یکباره مشو باطلچون سبحه نگردیدی زنار نباید شد
صفحهٔ ۱ از ۵