خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عهد بی وفایان، آشتی رنجیدنی داردز بوی گل، دماغم فکر دامن چیدنی دارد
۲
ز هم چون بگسلد شیرازهٔ دفتر ، بهاران را،ورق گرداندن برگ خزان هم دیدنی دارد
۳
به کار هستی بی اعتبارش حیرتی دارمکه صبح باد پیما فرصت خندیدنی دارد
۴
دل تفسیدهای دارم ز مخموری، بیا ساقیبه کشت تشنگان، ابر قدح باریدنی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲