خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزمی که مست ناز مرا جلوه گاه بودبادام چشم، نقل شراب نگاه بود
۲
مأوای حادثات، شبستان زندگی ستفانوس شمع ما نفس صبحگاه بود
۳
مفتی ناز، کرد جفا را چرا حلال؟در ملّتی که شکوهٔ عاشق گناه بود
۴
صحبت میان حسن و محبّت چنین خوش استبا ما نگاه گرم تو برق و گیاه بود
صفحهٔ ۱ از ۲