خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیالش گر چنین در خاطرم جاگیر می‌گرددپس از مردن غبارم گردهٔ تصویر می‌گردد
۲
بود تا می جوان، با او به صد جان عشق می‌ورزممریدش می‌شوم از صدق دل چون پیر می‌گردد
۳
حذر کن ای سپهر از تیغ آه گریه‌آلودمنفس چون آب بردارد، دم شمشیر می‌گردد
۴
رهین منّت عشقم که افزود اعتبارم راشکست رنگ بر رخساره‌ام اکسیر می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۳