خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا سرو را هوای قدت سرفراز کردپا از گلیم ناز چو زلفت دراز کرد
۲
پیچید بوی جان، به دماغ دلم ز دورمشاطهٔ صبا سرِ زلفت چو باز کرد
۳
کونین را چو مردم چشمم به خون نشاندآه این چه نغمه بود که عشق تو ساز کرد؟
۴
چشمت به یک کرشمه به روی دلم گشودهر در که بخت بر رخ جانم فراز کرد
صفحهٔ ۱ از ۲