خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز آهم بیستون چرخ، آتش تاب می‌گرددز برق تیشهٔ من کوه آهن آب می‌گردد
۲
ز بس در خود پی آن گوهر نایاب می‌گردمگریبان من از سرگشتگی گرداب می‌گردد
۳
به یاد روی آن گل‌پیرهن شب چون کشم آهیکتان طاقتم را پرتو مهتاب می‌گردد
۴
چه سازد با دل افسردگان شور و نوای من؟نمک در دیدهٔ غافل‌نهادان خواب می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۲