خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد صبا فسانهٔ زلف تو ساز کردپیغام آشنا، شب ما را دراز کرد
۲
گردید قسمتم ز ازل عشق شعله خوساقی مرا به جرعهٔ می جانگداز کرد
۳
افزون شد از بهار خطت، شور عاشقاننیرنگ باغ، نالهٔ مرغان دراز کرد
۴
گویا لبالب از می عجز و نیاز بودپیمانه ای که چشم تو را مست ناز کرد
صفحهٔ ۱ از ۲