خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبک از جا رود، هرکس که با ما یار می‌گرددنسیم گل چرا بر بی‌دماغان بار می‌گردد؟
۲
برهمن‌زاده‌ای برده‌ست ایمانم که در عشقشرگ جان، جسم را شیرازهٔ زنار می‌گردد
۳
سرت گردم اشارت کن به مژگان، آشنا سازممرا حیران نگاهی، گرد دل بسیار می‌گردد
۴
پریشان زلف و مژگان بی‌خبر، لب می‌چکان داریبه این آشفتگی کس بر سر بازار می‌گردد؟
صفحهٔ ۱ از ۲