خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه یار، کله گوشهٔ وفا شکندصف کرشمه، نگه های آشنا شکند
۲
به دیر و کعبه نماند درست پیمانیبه دوش و بر اگر آن طرّهٔ دوتا شکند
۳
شکسته رنگی عشقم رسیده تا جاییکه شرم چهرهٔ من، رنگ کهربا شکند
۴
برآورد به تماشا، سر از دریچه مهرچو من به دامن عزلت کسی که پا شکند
صفحهٔ ۱ از ۳