خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تبسم شرمگین ز آن غنچهٔ خودکام می باردعرق چون موج شبنم زان رخ گلفام می بارد
۲
به قدر قابلیت میوه افشان است هر نخلیاز آن سرو سهی، زیبایی اندام می بارد
۳
ز شهد التفاتش موج لذّت می زند کاممدهان تنگ او را، بوسه از پیغام می بارد
۴
حجاب سخت رویان کار سوهان می کند با دلکه از همواری وضع گدا، ابرام می بارد
صفحهٔ ۱ از ۲