خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپهر سفله پرور در شکستم راحتی یابدهمانا این هما از استخوانم لذّتی یابد
۲
به قتلم چون کمربندی، مکن آگه ترحم رامباد این خصم سنگین دل مجال فرصتی یابد
۳
فرامش می کند ما را به وصلت چون رسد قاصدشود بیگانه از یاران، دنی چون دولتی یابد
۴
مرا دل کلفت آلود است، در کارش تأمّل کنمباد از پهلوی من تیغ نازت کلفتی یابد
صفحهٔ ۱ از ۲