خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سینه چون مژهٔ او سنان بجنباندتپیدن دل من آسمان بجنباند
۲
بس است خامشیم وقت آن رسید که دلکلید ناله به قفل دهان بجنباند
۳
به گوش پنبه گذارد، درای آهن دلهجوم ناله مرا آشیان بجنباند
۴
سماع زمزمه ی بیخودانه پای مرابه هر زمین که بکوبد جهان بجنباند
صفحهٔ ۱ از ۲