خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از یاد شکّرخندهاش، تلخی هجران شد لذیذزان لب به کام زخم ما، شور نمکدان شد لذیذ
۲
شد خوشگوار از جلوه اش نقد دل و جان باختنبا ترک تاز غمزه اش، تاراج ایمان شد لذیذ
۳
آن لعل عیسی دم مرا تا چاره جویی می کنداز دردمندی بیشتر، در عشق درمان شد لذیذ
۴
خونم بحل کز دوریت این تشنهٔ دیدار راآب دم شمشیر تو چون شیره جان شد لذیذ
صفحهٔ ۱ از ۲