خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی به لبم بادهٔ پالیده فروباردر پرده دلم خون کن و از دیده فروبار
۲
مفتون نتوان بود به نیرنگ بهارانبرک و برت ای نخل خزان دیده فروبار
۳
چون ابر سراپای خود از درد جداییسرمایهٔ اشکی کن و نالیده فرو بار
۴
از فیض تو دریا شده دامانِ من اکنونای دیده، نمی بر دل تفسیده فروبار
صفحهٔ ۱ از ۲