خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باید از نالهءجانکاه عصا دارد پیشبس که دشوار برآید، نفس از سینهٔ ریش
۲
بلبل از آتش گل سوزد و پروانه ز شمعهمه سوزند ز بیگانه، من از آتش خویش
۳
آنگه ارباب نظر، دیدهورت میدانندکه به عبرت نگری هر چه تو را آید پیش
۴
آمد آن شوخ به سیر چمن و نرگس مستجلوهٔ قامت او دید و سرافکند به پیش
صفحهٔ ۱ از ۲