خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرده ام خاک در میکده را بستر خویشمی گذارم چو سبو، دست به زیر سر خویش
۲
ما سمندرصفتان بلبل گلخن زادیمسبزه عیش ندیدیم زبوم وبرخوبش
۳
در غمت صبر و ثباتم همه آشوب شده ستبحر طوفان زده ام، باخته ام لنگر خویش
۴
بیضه گر دیده قفس، مرغ گرفتار مراداد آزادیم از منت بال و پر خویش
صفحهٔ ۱ از ۴