خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک دم به مزد دیده شب زنده دار خویشمی خواستم چو اشک تو را در کنار خویش
۲
رنگین نگشت تیغ نگاهت زخون ماآخر شکسته رنگی ما کرد کار خویش
۳
چون در امید وعدهٔ وصلت سفید شدکردم ز چشم خویش چو عبهر، بهار خویش
۴
دارم امید منزلتی از دلت هنوزبر سنگ می زنم چو گهر اعتبار خویش
صفحهٔ ۱ از ۲