خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از چشم خویش باشد، باغ و بهار درویشصد رنگ گل برآرد، اشک از کنار درویش
۲
گر سیل فتنه گیرد، روی زمین سراسراز جای خود نجنبد، کوه وقار درویش
۳
مهر، آیت جمالش، کین جلوه جلالشهستند چرخ و انجم در اختیار درویش
۴
ای منکر طریقت، بر جان خود ببخشایتیغ برهنه باشد، جسم فگار درویش
صفحهٔ ۱ از ۲