خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک مشت سفله مانده بجا از کرام خلقننگ است در زمانه زبان را ز نام خلق
۲
چون زهر جانگزای، گلوگیر می شودنتون زلال خضر کشیدن ز جام خلق
۳
امروز در لباس کمالند ناقصانپوشیده ناتمامی خود را، تمام خلق
۴
تعظیم گاو و خرکه به مردم حرام بوداکنون فریضه گشته به ما، احترام خلق
صفحهٔ ۱ از ۲