خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شد سر غم گرم به طوفان من از اشکشد حلقهٔ گرداب، گریبان من از اشک
۲
تا رفته گرامی گهر من ز کنارمچون دامن دریا شده دامان من از اشک
۳
از بس که فرو ریخت ز مژگان من انجمشد صبح قیامت، شب هجران من از اشک
۴
گفتم مگر از گریه برم کینه ز یادشننشست غبار دل جانان من از اشک
صفحهٔ ۱ از ۲