خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جاری چو به یاد رخ جانان شودم اشکگلپوش تر از صحن گلستان شودم اشک
۲
بی قدر شود رشته چو خالی ز گهر شدکو عشق که آویزهٔ مژگان شودم اشک؟
۳
از جلوهٔ مستانهٔ آن سرو قباپوشچالاکتر از سیل بهاران شودم اشک
۴
مستانه رگ ابر تری از مژه برخاستتا صف شکن زهد فروشان شودم اشک
صفحهٔ ۱ از ۲