خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر زدیم لالهٔ داغی به جای گلداریم گریه ای که بود خونبهای گل
۲
ما و سرود ناله درد آشنای خوبشتا کی رسد به خاطر دیر آشنای گل
۳
الفت به ساده لوحی ما خنده می زندما تکیه کرده ایم به عهد و وفای گل
۴
ته جرعهٔ شراب صبوحی کشیده استاز جام غنچهٔ تو، لب دلگشای گل
صفحهٔ ۱ از ۲