خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بر سر زند شاخ، مستانه گلکند از لب توبه، پیمانه گل
۲
گریزانده، دی را به کوه وکمردهد عرض لشکر، دلیرانه گل
۳
سوار است بر اسب چوبین شاخبود گرم بازیّ طفلانه گل
۴
چمن مجلس میگساران بودصراحی بود غنچه، پیمانه گل
صفحهٔ ۱ از ۳