خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدم ز توبهٔ بی صرفه در بهار خجلمباد از رخ پیمانه میگسار خجل
۲
ز مایه داری اشکم خوش است خاطر دوستخدا کند، نکند دل مرا ز یار خجل
۳
نکردمش گرو باده از گرانجانیشدم ز خرقهٔ پشمینه در خمار خجل
۴
فکنده مهره به ششدر مرا تهیدستینشسته ام ز حریفان بد قمار خجل
صفحهٔ ۱ از ۳