خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون طوطی اگر نام به گفتار بر آرمکام دل از آن لعل شکربار برآرم
۲
کارم به چمن وعدهٔ دیدار تو باشدباشد مگر از پای گل این خار، برآرم
۳
پرگالهٔ دل باشدش آویزهٔٔ دامانآهی اگر از سینهٔ افگار، برآرم
۴
ساقی به کفم لنگری از رطل گران دهکاین عمر سبک سیر ز رفتار برآرم
صفحهٔ ۱ از ۳