خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با یاد نرگست، چو می ناب می‌زدمپیمانه را به گوشهٔ محراب می‌زدم
۲
آن کبک مستم از می مشرب که عمرهادر چنگل عقاب، شکر خواب می‌زدم
۳
آن بلبلم که از اثر رنگ و بوی عشقدر خشک سال، نغمهٔ شاداب می‌زدم
۴
بر سر چو شمع، در غم آن حسن دل‌فروزاز داغ آتشین، گل سیراب می‌زدم
صفحهٔ ۱ از ۳