خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یک ایمای ابرو زندهٔ جاوید گردیدماشارت سوی من کردی هلال عید گردیدم
۲
قدم گر رنجه می گردد، غباری مرحمت فرمابه راه انتظارت دیدهٔ امّید گردیدم
۳
گلاب از خوی به می آمیختی خونم به جوش آمدبه خاکم درد جامی ریختی، جمشید گردیدم
۴
بهار رنگ بستم دست پرورد خزان آمدبه هر رنگی که باید در جهان گردید، گردیدم
صفحهٔ ۱ از ۲