خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز سوی عالم بالا برون رویماز خود به یاد آن قد رعنا برون رویم
۲
مطرب رهی بسنج که از جا برون رویمتا دست دل گرفته ز دنیا برون روبم
۳
این خاکمال، قطرهٔ ما را سزا نبودما را که گفته بود ز دریا برون رویم؟
۴
شهری تمام طالب سودای یوسفندما هم بیا به عزم تماشا برون رویم
صفحهٔ ۱ از ۴