خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم که پریشان شود از ناله غبارمدر کوی تو خاموشی از آن است شعارم
۲
این مژده ز من بال فشانان چمن راکنج قفس امسال گذشته ست بهارم
۳
نارس نگهی دیدم و آشفته ترم ساختساقی می کم داد و فزون گشت خمارم
۴
پیداست که خواهی به سر تربتم آمدچون دل نتپد بی سببی سنگ مزارم
صفحهٔ ۱ از ۲