خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معنی کناره گیرد اگر از میان رومخالی شود جهان چو برون از جهان روم
۲
درکاروان شوق کسی بی دلیل نیستدنبال بوی گل سحر از گلستان روم
۳
پیش ره مرا نتواندکسی گرفتخون دلم که از مژه ی خون فشان روم
۴
بسیار دیده گردش ایام، نخل ماهمراه گل نیامده ام تا خزان روم
صفحهٔ ۱ از ۲