خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دل سخت تو حرفی ز دل تنگ زدمحیف این گوهر یکدانه که بر سنگ زدم
۲
سر این حوصله نازم که به یک عمر، چو گلخون دل را به نشاط می گلرنگ زدم
۳
کارم امروز به افسرده دلان افتادهستای خوش آن نغمه که با مرغ شب آهنگ زدم
۴
نفس آشوب طلب با همه کس در همه حالصلح کل کرد چو با خویش در جنگ زدم
صفحهٔ ۱ از ۲