خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خوی سرکش او هر قدم پامال می‌گردمغزالی را که من چون سایه در دنبال می‌گردم
۲
چو طفل بی‌جگر کو می‌رمد شب‌ها ز تاربکیهراسان از سواد نامه‌‌ی اعمال می‌گردم
۳
تو بی‌پروا و من شوریده احوالم، چه می‌پرسی؟سخن‌ها گرد دل می‌گردد اما لال می‌گردم
۴
چنین بر شیشه‌ی صبرم زنی گر سنگ بی‌تابیبه اندک فرصتی بازیچهٔ اطفال می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۲