خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۸۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید از عرق آن شاخ گل گلاب زدهچو لاله عارض گلبرگش آفتاب زده
۲
روان ز هر رگ مویش می مغانهٔ ماسر از چغانه خوش و طره مشک ناب زده
۳
نهال سرشکن سرو قامتان چمنخرام، سیل صفت راه صد خراب زده
۴
شکرشکن به سخن، درد دل شنو به وفانمک ز خنده به دلهای شیخ و شاب زده
صفحهٔ ۱ از ۳