خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۸۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر هر زمین که جلوه کنی آسمان کنیمی زیبدت که ناز به کون و مکان کنی
۲
این لطف جلوه ای که ز سرو تو دیده امبر خاک اگر گذر فکنی پرنیان کنی
۳
هر جا گشایی از پی دل زلف پرشکنمرغان سدره را همه بی آشیان کنی
۴
مشکین شود غزال نگاهت به یک نظرای کاش جیب بخت مرا سرمه دان کنی
صفحهٔ ۱ از ۲