خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار باده که دوشم خیال دوستبر گوش جان رساند نوید وصال دوست
۲
پرداختم سراچۀ دل از خیال غیرتا با فراغ بال درآید خیال دوست
۳
چون گوی اگر اشارۀ چوگان کند سرمپیش از بدن رود زپی اتصال دوست
۴
جان میدهم چو شمع سحرگه گر آوردپروانه وصال بَرید شِمال دوست
صفحهٔ ۱ از ۳