خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب دلم ز پرده به در میرود بخوانساقی بیا که آتش عشقم به جان گرفت
۲
دیدی دلا که شعلهٔ جولاهه فراقمانند نقطه عاقبتم در میان گرفت
۳
از بس که سوخت کوکب بختم در آسمانظلمت فضای خانه کرّوبیان گرفت
۴
خوبان به مهر دلشدگان را کنند اسیرکِی مُلک دل به قوّت بازو توان گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳